Thuisblijf mama of werkende mama?

Gepubliceerd op 13 december 2020 om 20:56

Helaas werd mijn contract niet verlengd tijdens mijn zwangerschap en ben ik sinds oktober 2019 thuis. In eerste instantie natuurlijk onwijs balen en vervelend, maar uiteindelijk voelde het ook als een gelukje bij een ongeluk. Mijn zwangerschapsverlof begon namelijk gewoon een stuk eerder dan normaal gesproken, waardoor ik ruim de tijd had om tot rust te komen, de babykamer voor te bereiden en mezelf voorbereiden op het moederschap en de bevalling. 

Toen Olivia er eenmaal was voelde het ook nog erg fijn om thuisblijf-mama te zijn. Ik ervaarde geen stress om opvang te regelen en kon ultiem genieten van het moederschap. Voor het eerst mama worden, het huishouden op orde hebben en er zijn op alle vlakken voor je partner is ook een soort van fulltime job. Én, ik kon natuurlijk gebruik maken van een WW-uitkering, waardoor we financieel geen tot weinig problemen ervaarden. Ik heb wel altijd mijn ogen open gehouden voor leuke parttime baantjes en ben ook meerdere keren op sollicitatie gesprekken geweest. Helaas merkte en merk ik dat het best lastig is om een job te vinden waarbij je een leidinggevende positie kan vervullen op parttime basis (liefst vaste dagen) waarbij je ook nog eens wel een oké salaris verdient. 

Nu ben ik natuurlijk zwanger van ons zoontje en ben ik in Maart uitgerekend. Mijn WW - uitkering is dan ondertussen afgelopen, en ook al kunnen we het redden op enkel Michael zijn salaris, wil ik toch weer een baan gaan zoeken. Het is mooi geweest. Ik heb zin om weer wat te gaan doen. Ook denk ik dat parttime bezig zijn met iets compleet anders dan vieze luiers, stofzuigen, wasjes draaien of Michael zijn eten bereiden (:p) heel erg zal bijdragen aan een happy Shaniska. 

Wel heb ik dubbele gevoelens. Schuldgevoelens tegenover ons zoontje zelfs.. Dat ik hem niet een jaar lang mijn onvoorwaardelijke aandacht kan geven.. Dat ik hem vanaf het begin af aan (mits ik een baan vind) naar de opvang zal moeten brengen. Ook kijk ik ZO niet uit naar meteen in de startblokken moeten staan vanaf het moment dat je wakker wordt tot het moment dat je naar bed gaat. Dagen die voorbij gaan dat je Olivia en ... amper zal zien omdat je gewerkt hebt, ze pas om 18:00 ophaalt en ze om 19:00 in bed moeten liggen. Hoe doen moeders dit?! 

Ook denk ik dat het nog best een moeilijke opgave gaat zijn om uberhaupt een baan te vinden. De corona crisis heeft er flink ingehakt. Ik heb ervaringen in sectoren als de horeca en detailhandel. Deze sectoren zoeken mensen die flexibel zijn, ik ben dat niet. Michael werkt onregelmatig (avond/nacht/weekend). We hebben geen familie/vrienden in de buurt die willen/kunnen oppassen en dus zijn we afhankelijk van de kinderopvang, wat betekent dat ik geen weekenden kan werken. Om mezelf breder te kunnen orienteren ben ik een tijdje geleden begonnen aan een thuisstudie Online Marketing. Mega leuk, interessant en leerzaam. Wie weet dat ik in de toekomst hier wat mee kan gaan doen!

Mochten jullie nog leuke job offers weten? Laat het me dan zeker weten! 

 

Liefs, Shaniska. 

 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.