Een baby en zwanger van de tweede..

Gepubliceerd op 2 oktober 2020 om 21:35

Momenteel ben ik alweer 17 weken zwanger van ons tweede kindje. Een baby boy! We hebben al één klein wondertje (een babygirl) rondlopen, of nouja.. lopen? Kruipen dan, want ze is pas 9 maanden oud. In deze blog vertel ik jullie over mijn ervaringen van zwanger worden en zijn, zo vlot achter mekaar. Ik wens jullie heel veel leesplezier! 

Laat ik beginnen met het feit dat wij heel bewust twee kindjes zo vlot achter mekaar wilden. Dat het ook zo vlot ging, hadden wij dan weer écht niet verwacht. Ja, van Olivia was het de eerste keer meteen raak. Maar toen had ik best goed 'uitgerekend' wanneer mijn vruchtbare dagen waren en zijn we er toen ook voor gegaan, if you know what I mean ;-) Dit keer was dat echt niet het geval. Dit was een lucky shot! HAHA. Ik heb alles ( of nouja bijna alles) gefilmd omtrent het stoppen met de pil, emoties, zwangerschapstest enzovoort. Hiervan heb ik een vlog gemaakt. Klik hier om deze vlog te bekijken. 

Deze zwangerschap voelt echt anders. Vanaf het begin af aan al. Ik was/ben minder misselijk of ziek. Ben minder bezig met het hele zwanger zijn en heb nog niks van het to do lijstje kunnen afvinken. Wél ben ik dubbel zo moe. Ik probeer dan ook echt 's avonds eerder naar bed te gaan en overdag ook nog wel eens een middagdutje te doen zodra Olivia ook slaapt. Ik ben thuismama, dus heb hier gelukkig de mogelijkheid toe. Verder heb ik huishouden en andere klusjes maar even aan de kant gezet. Zo belangrijk is het nou ook weer niet. 

Mijn buik lijkt een stuk harder te groeien dan bij de eerste zwangerschap. Dit is ook wat ze meestal zeggen. De buik is dan ook vaak de herinnering aan het feit dat ik zwanger ben. Nu weet ik ook weer waarom zwanger zijn mij niet zo ligt. Ik word er zo onwijs lui en moe van. Niks voor mij! Ik wil lekker vlotjes dingen kunnen doen, overal zin in hebben en enthousiast zijn om op pad te gaan. Nu verslons ik mezelf, lekker huispakje aan, Olivia nog in haar pyjama en hele dagen bankhangen. En ja, ik ben echt wel heel erg dankbaar dat mijn lichaam dit kan. 

Olivia voelde ik vanaf 17 weken een enkele keer bewegen in mijn buik met een voorliggende placenta. Dit keer ligt de placenta weer zo goed als aan de voorkant maar heb ik onze kleine jongen nog niet heel duidelijk voelen schoppen. Wel heb ik vanaf een week of 15 lichte bubbels (ofzo?) gevoeld maar durf nog niet te zeggen of dit het was. 

Soms, heel soms, voel ik me wel eens schuldig. Deze baby krijgt zoveel minder aandacht. Nu al, zal dat straks ook zo zijn? Als hij ter wereld is gekomen? Ik maak minder buikfoto's, er wordt minder vaak gevraagd hoe het met je gaat, echo afspraken worden door familie en vrienden 'vergeten', het zwangerschapsboek hou ik niet heel nauwkeurig bij.. Op de momenten dat ik me hier schuldig over voel ga ik even heel bewust liggen, met mijn hand op mijn buik en stilstaan bij wat er groeit in mijn lichaam. Of soms, ga ik juist heel driftig foto's maken van mijn buik, mijn moeder appen over dingen van de babykamer of het zwangerschapsboek van voor tot achter gedetailleerd invullen. 

Een uitgebreide gender reveal party hadden we bij Olivia. Vrienden en familie waren allemaal uitgenodigd. We hadden een grote ballon die we kapot zouden prikken. Zelf wisten we het geslacht ook nog niet. Dit keer zou een 'grote' gender reveal niet mogelijk zijn door Corona. Wel wou ik heel graag dat het dit keer ook speciaal zou zijn en hebben wij samen een nachtje weg geboekt. Bij de echo hadden we twee confetti kanonnen mee, in het roze en blauw. Aan de buitenkant zat enkel een stickertje die de echoscopiste eraf heeft gehaald toen ze ons de juiste kleur mee terug gaf. Op het moment van poppen wisten wij het geslacht dus ook nog niet! 

 


Tot nu toe zijn dit voor mij wel een beetje de verschillen tussen zwangerschap 1 en 2, maar ook zwanger zijn met een baby erbij. Het heeft zo zijn voordelen en zijn nadelen. Olivia kan nog niet lopen, dus tillen begint nu een beetje zwaar te worden. Anderzijds is ze nog jong genoeg en slaapt ze nog zeker 2 keer op een dag en kan mama dus lekker mee doen! 

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen. Mochten jullie nog vragen of opmerkingen hebben laat het dan zeker weten in de reacties. Heel veel liefs, Shaniska. 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.